Harmonie De Bazuin is opgericht in 1929 Onder de vele personen die vanuit het noorden naar Limburg kwamen om er in de mijnen werk te vinden, waren er die niet alleen de spaden en kruiwagens van de veenarbeid hadden achtergelaten, maar ook hun instrument. In Limburg werden zij echter direct weer geconfronteerd met muziek. In de dorpen rond de ontstane woonwijk Treebeek, floreerden op de bekende Limburgse wijze de RK-harmonieë en -fanfares. Enerzijds voelden zij zich aangetrokken tot het musiceren, anderzijds konden zij geen waardering opbrengen voor de cultus die binnen het roomse was ontstaan rondom de Limburgse RK-verenigingen. Toch voelden zij zich geroepen muziek te maken en uit de Baptistenkring die zich in Treebeek had gevormd kwam de wens naar voren een christelijke muziekvereniging op te richten, vooral toen H. Niemeijer in 1929 in Treebeek kwam wonen. Hij was lid geweest van "De Bazuin" in Tweede-Exloërmond en samen met C. ten Cate, H. van Oosten en W. Eisinga werd in oktober 1929 een christelijke muziekvereniging opgericht, een fanfare, naar voorbeeld van hun oude vereniniging kreeg de vereniging de naam "De Bazuin" en werd zodoende de eerste echte muziekvereniging in de nieuw ontstane wijk Treebeek in de gemeente Heerlen. Cornelis ten Cate had in eerste instantie de leiding over het korps. Al snel gaf Ten Cate de dirigeerstok over in handen van H. Niemeijer. Een ongetwijfelde doorbraak naar buiten, vormde de uitnodiging van het Oranje-comité om op Koninginnedag in 1931 de feesten muzikaal tek omen opluisteren. De Bazuin heeft steeds weer, jaar in jaar uit, haar bijdrage geleverd aan de Oranjefeesten in Treebeek en nu nog is het De Bazuin die trouw op de verjaardig van H.M. de Koningin het Wilhelmus speelt bij het hijsen van de vlag. Een nu bijna 75 jaar oude traditie. Door de mijnsluiting trokken veel leden uit Limburg weg. Zo ook de toenmalig dirigent (dhr. Boersma). Na het verkrijgen van een nieuwe dirigent (dhr. J. Hoefnagels) krabbelde het muziekkorps uit het dal en werden er opnieuw succes behaald. Na 19 jaar moest dirigent Hoefnagels de dirigeerstok doorgeven aan Léon Simons. De Bazuin promoveerde naar de ereafdeling (nu de 2e divisie) maar om het de vele leerlingen die hun opwachtingen maakten niet te moeilijk te maken, werd deze promotie uitgesteld. Onder leiding van Léon Wolfs werd opnieuw een gooi gedaan naar een plaats in de ere afdeling en met succes. Sinds 2003 staat de harmonie onder leiding van Nico Dijkstra. Inmiddels, 75 jaar verder, is de Bazuin uitgegroeid tot een vereniging van 80 actieve leden.

Waarschijnlijk de eerste foto, die ooit van De Bazuin genomen is. Koninginnedag 1931 trekken ze met muziek langs het tramspoor aan de Spoorstraat naar de feestweide achter de slagbomen om het oranjefeest van de Gereformeerde school op te luisteren. Het was de doorbraak naar buiten, althans buiten de kring van de Baptistengemeente, dat het Oranje-comité van de Gereformeerde school in Treebeek De Bazuin uitnodigde om op Koninginnedag in 1931 de feesten, die georganiseerd werden voor de leerlingen van de school, muzikaal te komen opluisteren. De Bazuin accepteerde de invitatie en zo kon het gebeuren, dat op 31 augustus 1931 voor het eerst een Treebeeks korps op straat verscheen en muziek makend naar de feestweide achter het spoor trok. Het comité van de Gereformeerde school had een soort podium gemaakt en daar werd een concertje gegeven. Om enige uniformiteit te geven aan de groep werden papieren mutsen gemaakt; oranje papieren mutsen. Het was een aktiviteit die in de lijn lag van De Bazuin en het is, zoals nadien gebleken is, een aktiviteit geweest die een begin heeft gemaakt aan een bijna niet meer weg te denken traditie.

28 Oktober 1945. Na de oorlog groeide de vereniging. Er kwamen steeds meer muzikanten. Hier staat de vereniging op de foto met student De Boer, die toen in de Baptisten Gemeente werkte. Hij zit links naast dirigent Albert Niemeyer. Op 10 Mei 1940 marcheerden Duiste troepen via de Spoorstraat door Treebeek. Tanks en vrachtwagens overrompelden het mijngebied-Limburg eigenlijk zonder slag of stoot. De bezetting begon. Maar in die eerste bezettingstijd hadden de leden van De Bazuin het druk met oefenen, want het korps was net overgegaan van fanfare naar harmonie. H. Niemeijer had een klarinet gehuurd en het spelen daarop begon vruchten af te werpen. Zoons van Hendrix namen juist dat instrument ter hand. Tijdens de oorlogsjaren leerde de oudste zoon van Hendrik Niemeijer, Albert, klarinet spelen. Hij bleek een begaafde leerling, eerst van de in Treebeek welbekende Van der Pitten en naderhand van Peep Stalmeijer. Albert Niemeijer wist het zo ver te brengen, dat hij examen kon gaan doen in Utrecht in de oorlogsjaren en het was zonder meer duidelijk, dat hij de dirigeerstok van zijn vader zou overnemen, maar de bezettingsmacht stak daar een stokje voor. Had De Bazuin in het begin van de oorlogsjaren nog lustig kunnen oefenen, zij waren immers een deel van de Baptistengemeente en de repetities werden in aansluiting op de kerkdienst zondagsmorgens gehouden, op een gegeven moment was het afgelopen met de repetities, want de Duitse bezettingsmacht eiste dat de vereniging zich zou aansluiten bij "Die Kulturkammer". Voor De Bazuin een onmogelijkheid. Aansluiting zou verloochening van de principes van de vereniging betekend hebben, verloochening van christelijke vrijheden en nationale gevoelens die binnen het korps leefden. Zodoende moest het reperteren worden gestaakt. De leden namen hun instrumenten mee naar huis en verstopten die, zodat de Duitse soldaten ze niet zouden vinden. Een dieptepunt in de geschiedenis van vrijheid-lievend Nederland, een dieptepunt in de geschiedenis van de principiële vereniging De Bazuin, die liever ophield met de geliefkoosde vrijetijdsbesteding, dan toegeven aan een onchristelijk en vreemd gezag. In september 1944 werd Heerlen door de legers van de geallieerde strijdkrachten bevrijd. En terwijl onze landgenoten in Holland de meest barre winter in hun leven meemaakten, er in Amsterdam honderden stierven van kou en honger, speelde in de kerstnacht van 1944 de Chr. Harm. De Bazuin kerstliederen. De muzikanten hadden meteen na de bevrijding de instrumenten weer te voorschijn gehaald en waren prompt met repetities begonnen onder leiding van Albert Niemeijer, een jonge, energieke muzikant.

In 1947 ging De Bazuin op concours in Vreeswijk. De zangvereniging van de Baptistengemeente ging ook mee, daarom moest er in twee bussen gereisd worden. In de jaren na de oorlog was het opbouwen geblazen. Niet alleen van het verwoeste vaderland, maar ook van de muziekvereniging. Er moest hard gewerkt worden om het hele zaakje weer op poten te zetten. Cornelis ten Cate achtte het beter om Hendrik Niemeijer de voorzittershamer te overhandigen, nu deze toch niet meer hoefde te dirigeren kon hij zich met het voorzitterschap bezighouden. Naast de koraalmuziek kregen de muzikanten van de harmonie bij tijd en wijle ook wat zwaardere muziekstukken onder de neus geschoven. In 1948, zo staat in de oude boeken van De Bazuin te lezen, werd samen met de zangvereniging van de Baptistengemeente, een muziekavond verzorgd in het jeugdhuis in Treebeek. Maar dat is dan ook blijkbaar een van de laatste grote activiteiten geweest, want er trad een periode van reces in. Het ging niet goed met de vereniging, er waren te weinig leden om de vereniging op poten te houden. Het bestuur zag zich voor onoverkomelijke moeilijkheden geplaatst. Er moest een oplossing gezocht worden, maar wat?

In 1952 bestonden de Staatsmijnen 50 jaar. Natuurlijk werd een groots feest gevierd en De Bazuin deed daaraan mee als een groep verkleed als suikeroompjes. Tegen het licht van de verregaande verzuiling is het geenszins verbazingwekkend dat de fusie die De Bazuin aanging met de Protestante Harmonie "Concordia" uit Treebeek spaak liep. De problemen binnen De Bazuin waren toen dermate groot, dat het bestuur in die tijd een fusie overwoog oals oplossing voor de problemen, daarnaast lag zoiets voor de hand, omdat beide orkesten dezelfde dirigent hadden, Albert Niemeijer en als basis de christelijke grondslag. Drie maanden hield de fusie stand, toen gingen "De Bazuiners"weer hun eigen weg. De toen ingeslagen weg was definitief. Koninginnedag 1963, De Bazuin marcheert spelend de Kouvenderstraat af. Voorop vaandeldrager Marschall en ook goed zichtbaar tamboermaître Sieghard Lopenz. De Jaren 60 begonnen goed. Stoffer Baptist, enthousiast muzikant begon met een drumband als onderdeel van de harmonie. Sieghard Lopenz uit Merktstein, een Duitser die als Baptist veel in Treebeek kwam als kennissen van de familie Dragstra, werd tambourmaître van die drumband. Zijn inzet en de basiskennis van S. Baptist stampten als het ware een drumband uit de grond die er mocht zijn en die dan ook in 1963 met de harmonie in Broek op Langendijk op concours ging en er, evenals de harmonie, een eerste prijs wegsleepte. Dat coucours was het eerste waarbij De Bazuin in uniform op het toneel zat.